Saat başı verilen hava raporları artık yaşantımızı tayin edici bir hal aldığı için sevinmeliyiz galiba.

Eskiden bu konuda isabetsiz duyurulardan şikayet edilirdi.

Hatta Meteroloji müdürlüğüne, hava nasıl diye telefonla soran birine, ilgili kişinin elini camdan uzatıp “burada bir şey yağmıyor ama sizin orasını bilemem”diye cevap verdiği fıkralar bile anlatılırdı.

Artık öyle değil.

Üstelik küresel ısınma ve soğumanın tehdidi hepimizi eskisine göre daha çok korkuttukça hava raporları yaşantımızda daha da önemli bir yer alacağa benziyor..

Kimilerine göre: dünyanın geçirdiği buzul evrelerinin aralarında oluşan sıcak dönemlerden birinin sonuna geldiğimiz için dünya yeni bir buzul çağına girecek bu değişimler ondan.

Yani kimsenin kabahati yok.

Kimileri çevreci olarak, insanların ve özellikle gelişmiş ülkelerin dünya iklimini bozacak kadar dünyayı kirletip doğayı tahrip ettikleri gerçeğinden kalkarak nelerin yapılmaması gerektiği üzerine savaşım veriyor. Kyota Protokol’unun imzalanması ve gerekli olan önlemlerin yapılması için uğraşıyorlar.

Hanidir, Avrupa’nın kuzeyinden geçen sıcak okayanus akıntısının kesilmesiyle Sibirya gibi iklim şartlarının özellikle kuzey Avrupayı nasıl etkileyeceği ve bu durumun da sanıldığı gibi çok uzak bir zaman diliminde değil, her an olabileceği söylentileri keyif kaçırıcı gerçekler olarak karşımıza çıkarken: son olarak, artık önlem alma zamanı geçti, dünya zaten mahvoldu şimdi, bu durumda yaşamı nasıl sürdüreceğimizi düşünelim diyenlere tanık olmağa da başladık.

Gezegenimizde doğanın sunduğu afetlerle uğraşmaktan başka şeyler düşünemiyecek hale gelmiş gibiyiz.

Bu da hepimizde küresel çapta bir ruhsal çöküntü yaratıyor.

Yine de insanlar ve devletler bildikleri gibi yaşamayı sürdürüp işi dualarla düzeltmeye kalkıyorlar. Bu kadar yanlışın af edilip tekrar bize güzel doğalı bir gezegen sağlanacağı umudunu taşıyanlar çoğunlukta.

Gerçek uygarlık gerçekleri kavramak ve kabul etmekle sağlanana kadar insanlık epey kayıp verecek anlaşılan.

Kurtulanlar kim mi olacak? Bu sorunun cevabında kimse kendini kolay kolay dışarda bırakmadığı için herkes başkalarının başına geleceklere üzülüp duruyor.

Çocuklarımızın ve torunlarımızın geleceği için ümitsiz gibi olsak da allah büyüktür deyip doğayı istediğimizce kullanmaya devam ediyoruz. Suçu üstümüzden atmakla işi bitiriyoruz..

Biz sıradan yurttaşlar olarak ne mi yapabiliriz? Ülkemizdeki yeniden kullanılabilir enerji kaynaklarının devreye girmesi için kamuoyu oluşurulmasında yardımcı olabiliriz mesela.

Su ve elektrik enerjisini daha bir dikkatli kullanabiliriz. Bence daha yapacak çok şey var. Önemli olan, küresel doğruları eş zamanlı harekete geçirecek bir dünyalılık bilincinde olabilmemiz.

Çok da zor değil. Yeterki olup bitenleri küresel sorumluluk perspektifi ile doğru anlayalım.Doğanın isyanını doğru okuyup ardında egemen güçlerin komplolarını arama rahatlığına sarılmayalım.

Sevgi Özkan